اي كاش بشه تو سال جديد اونقدر اوج بگيريم كه زير لايه مرزي گرفتار اغتششاش نشيم.

اي كاش بشه تو سال جديد مقاومت خستگي مونو انقدر افزايش بديم كه زير بارهاي خمشي و پيچشي زندگي دچار شكست نشيم.

اي كاش بشه تو سال جديد به افتخار جريان لزج ، نه به خاطر  لزج بودنش ، بلكه به خاطر الزامي چرخشي بودنش ، يه چرخي هم به دل هايي كه شكستيم بزنيم.

اي كاش بشه تو سال جديد مشكلات زندگيمون از معادلات زندگيمون  بيشتر نشه تا نگن نامعين استاتيكي شدي ، اگر هم بيشتر شد ، نا اميد از لطف خدا نشيم ، چرا كه  نامعين استاتيكي با معادلات درس مقاومت مصالح  قابل حله.

اي كاش بشه تو سال جديد همچون جريان تشعشعي كه براي انتقال گرما نيازي به ماده نداره ، ما هم بدون چشم داشت محبت كنيم.

اي كاش بشه تو سال جديد زيتاي ( كسي) وجودمون بيشتر از يك باشه ، تا بعد از هر ناملايمتي روزگار ، بدون نوسان و زود به حالت تعادل برگرديم.

اي كاش بشه تو سال جديد آنتروپي زندگيمون با كارهايي كه مي كنيم بالا نره.